Płyty, bootujące system

Pamiętamy jeszcze jak nie dawno były używane przez nas płyty do rozruchu systemu operacyjnego. Płyty, bootowalne, bo tak brzmi ich nazwa były domeną tak Windowsa jak i Linuksa. Dzięki nim można było zainstalować system operacyjny szybko i wygodnie. Jak to wyglądało każdy chyba wie, ale myślę, że warto to jeszcze przypomnieć. Instalacja systemu operacyjnego przy pomocy płyty polegała na tym, że wkładano płytę taką do napędu i uruchamiano ponownie komputer. Dzięki temu po jego uruchomieniu i naciśnięciu odpowiedniego klawisza mogliśmy już instalować system. Zazwyczaj instalator prosił nas tutaj o to, by zdecydować się czy chcemy sformatować partycje dysku, podzielić je, bądź też zainstalować system bez ich formatowania. Później dawał on do wyboru opcje szybkiego, bądź 影梭 też zwyczajnego formatowania. Po zaś jego wykonaniu mogliśmy cieszyć się instalacją nowej, świeżej kopii systemu. Jednak płyty bootowalne to nie tylko formatowanie i reinstalacja systemu. Bodajże Ubuntu, jedna z najbardziej popularnych wersji Linuxa również oferuje uruchamianie systemu z płyty bootowalnej. Co więcej, z płyty tej możemy uruchomić cały system, bez konieczności jego formatowania. Przydaje się to, gdy chcemy skorzystać jednorazowo z funkcjonalności danego systemu operacyjnego. Była to swoista nowość w Linuxie, której niestety Windows nie dogonił, pomimo swoich bardzo drogich i rozreklamowanych systemów operacyjnych. Niestety a może i stety płyty bootowalne odchodzą do lamusa. Teraz systemy operacyjne można znaleźć na partycji dysku, bądź też ściągnąć z sieci.

Znalazłeś się tutaj dzięki współpracy z poniższym serwisem:

Both comments and pings are currently closed.